Го знаеш тој момент многу добро – моментот кога знаеш дека не треба да скокаш, но знаеш и дека нема кој да те спречи, затоа што не треба, но го сакаш повеќе од се на оваа земја.
Ова е љубов – допирање на врел шпорет кога знаеме дека ќе изгориме, газење на песок со чевли кога знаеме дека потоа ќе биде непријатно. Љубовта е се или ништо. Доаѓа ненадејно или бавно, но секогаш доаѓа и овој момент се памети цел живот.
Се сеќавате ли кога првпат сфативте дека сакате некого? И дека некој не бил родител или пријател. Сигурно секогаш ќе се сеќавате на тоа чудно, но возбудливо чувство на желба. Кога сакаш, сакаш.
Го сакате телото и душата на другиот. Го сакате неговото внимание, неговото време, неговиот допир, неговите зборови, неговиот поглед. Сакате сè за него, секој дел од него – физички и психички. Сакате да поседувате, да имате нешто за што вреди да се направите себеси и светот подобро место.
Љубовта е болка, но горчливо-слатка болка што не ни пречи да ја чувствуваме. Затоа што ако ништо не боли, тогаш не живееме. Болката најчесто е показател дека нешто ни се случува, во нас. А она што се случува е љубов…
Текстот продолжува на следната страна
