Зошто ги затвораме очите кога се бакнуваме? Сите го прават тоа, а науката го открива одговорот

Бакнежот е еден од најинтимните моменти што двајца луѓе можат да го споделат. Нашиот мозок има ограничен капацитет за обработка на информации. Доколку би ги држеле отворени очи, визуелните сигнали од околината би се натпреварувале со допирот и емоциите што ги доживуваме.

Затворањето на очите го исклучува доминантното чуло – видот – и им дава предност на другите сетила: допирот, мирисот и слухот. На тој начин, целото внимание се насочува кон моментот, а интензитетот на чувствата се зголемува.

Психолошки бенефити

Истражувањата покажуваат дека затворањето на очите за време на пријатни искуства – како слушање музика или медитација – го зголемува задоволството. Истото важи и за бакнежот: кога се исклучуваме од надворешниот свет, бакнувањето станува централно и незаборавно искуство.

Знак на доверба

Бакнежот е и чин на доверба. Затворените очи покажуваат дека се чувствуваме доволно сигурни за да ја спуштиме нашата „визуелна ограда“. Наместо да го контролираме просторот околу нас, им се препуштаме на партнерот и на емоциите.

Што вели науката?

Студија спроведена на Универзитетот во Лондон открила дека перцепцијата на допир значително се намалува кога очите активно се занимаваат со визуелните задачи. Со други зборови – отворените очи го одвлекуваат вниманието, а затворените го засилуваат чувството на блискост.

Заклучок

Бакнежите со затворени очи не се само филмска романтика – тоа е природен начин нашиот мозок и тело да го доживеат целосниот интензитет на моментот. Науката само потврдува она што одамна го знаеме: најубавите бакнежи се тие во кои ги затвораме очите – и целосно го отвораме срцето.

Текст: Убавина и здравје