Запрашан за најлошите моменти во животот, човекот кој поминал низ многу предизвици и неправди одговори смирено: „Тоа не е сиромаштија, болест, неправда или беда. Најлошо е кога животот го трошиш на погрешни луѓе“.
Тие беа изненадени од тој одговор и сакаа да дознаат повеќе. „Мора да има нешто конкретно“, инсистираа тие. “Кажи ни што мислиш!” Човекот тивко одговорил: „Најлошо е кога ќе сфатиш дека немаш со кого да одиш напред, а немаш со кого да се вратиш…“ Често се случува да се отвориме и да му веруваме на некој што не е достоен за нашето доверба.
Можеби погрешно сме ја процениле таа личност или вешто ги криеле своите вистински намери. Без разлика на причината, често се среќаваме со луѓе кои само ни трошат време и енергија. Заглавуваме во таа врска до старите времиња, а потоа се соочуваме со ѕид без излез. Потоа остануваме заробени таму каде што сме, додека личноста на која се заколнавме продолжува како никогаш да не бил дел од нашиот живот.
Тогаш е доцна за нови почетоци. Враќајќи се назад и барајќи ги грешките што ги направивме, само отвораме стари рани и се оштетуваме. Затоа е важно да внимаваме со кого поминуваме време и на кого го посветуваме вниманието и деновите. Нашето време е драгоцено и животот е премногу краток за да го трошиме на луѓе кои не нè ценат или не го заслужуваат нашето присуство.
Текстот продолжува на следната страна
