Тој беше храбар човек,со јак глас и одлучни чекори.Таа беше нежна и чувствителна.Се зедоа.Тој се трудеше на неа ништо да не и фали,а таа ја пазеше куќата и ги одгледуваше децата.
Децата пораснаа,се омажија и оженија,тргнаа по свој животен пат…вообичаена приказна. Кога сите деца беа добро згрижени,жената ја фати некоја тага,се повеќе слабееше и пропаѓаше.кога веќе и не се хранеше,падна во постела. Нејзиниот маж беше загрижен и ја однесе во болница. Околу неа се трудеа лекари и специјалисти,но неможеја да ја најдат причината за болеста. На крајот еден од лекарите го викна мажот и му рече: „Јас би рекол…дека вашата сопруга…едноставно веќе нема волја за живот.
„Човекот ништо не одговори. Седна покрај креветот и ја фати жената за рака… нејзината рака се изгуби во неговата голема дланка. Ја погледна и со длабок одлучен глас рече:
Текстот продолжува на следната страна
