Во едно гратче живееле две жени, Марија и Татјана, кои биле најдобри другарки уште од прво одделение. Нивното пријателство, кое траеше половина век, беше неверојатно силно.
Ниту една расправија не им ја расипала врската, ниту пак чувствувале завист кон другиот или ширеле озборувања. Овие две жени споделија сè – радост, тага и животните подеми и падови. Нивната врска беше исполнета со почит и љубов, што е реткост во денешниот свет. И двете имаа деца, поголеми ќерки и помали синови, а нивните семејства беа слични, речиси како огледала.
Но, клучната разлика беше во патот што го избраа нивните синови. Синот на Марија беше одличен во училиште, влезе на универзитет и постигна забележителна кариера. Неговиот успех растел, а по неколку години добил профитабилна работа, зголемувајќи ги приходите десет пати.
Од друга страна, синот на Татјана бил помалку амбициозен, не покажувал интерес за работа и бил склон кон мрзеливост. И покрај разликите во животните траектории на нивните синови, пријателството меѓу Марија и Татјана остана силно. Татјана се радуваше на успехот на синот на Марија, како да е нејзин. Меѓутоа, нејзиното незадоволство произлегло од недостатокот на иницијатива на нејзиниот син, што станало извор на несогласувања.
Текстот продолжува на следната страна
