На социјалните мрежи деновиве со брзина на светлината се шири текст за една несреќна мајка која била отфрлена од синот, текст за кој сме сигурни дека нема да ве остави рамнодушни.
– Ја мразев беше срам за нас. Таа во моето школо готвеше храна за учениците и наставниците. Еден ден мојата мајка влезе во класот за да ме поздрави. Подоцна другарите ме задеваа, Ми беше срам. Само што не пропаднав во земја и сакав мојата мајка едноставно да исчезне. Кога повтороно ја видов и реков дека ме срами, и дека е подобро да умре.
Мајка ми ништо не ми одоговори, само ме гледаше. Не застанав ни момент за да размилам за тоа што и го кажав, бев многу лут. Бев незаинтересиран за нејзините чувства.. Сакав само да си отиде од дома и никогаш да не се врати. Подоцна добив прилика да одам во Сингапур на студии. Таму се оженив, купив куќа и добив и деца. Бев среќен и задоволн со својот живот. Но еден ден мојата мајка дојде да ме посети. Не ме видела со години и никогаш ги немаше видено своите внуци. Се појави на вратата. Моите деца почнаа да ја исмејуваат.. Јас се извикав на нејзе: “Како си се осудила да дојдеш во мојата куќа и да ми ги плашиш децата?”
Текстот продолжува на втората страна
