Table of Contents
Таа имала само 17 години. Возраст на првите големи соништа, планови и надежи, на животот што допрва требало да се случува. Наместо иднина, нејзиното име стана дел од уште една трагична приказна за насилство, страв и прашања на кои општеството не смее да престане да бара одговор.
Смртта на малолетната девојка од Богданци, чие тело беше пронајдено во опожарен автомобил на 3 ноември, ја потресе македонската јавност. Особено вознемирува сознанието дека претходно имало пријава за насилство од страна на нејзиниот 21-годишен партнер, по што следувале полициско постапување и други институционални процедури.
Додека истрагата треба да ги утврди сите околности на трагедијата, во јавноста се отвораат сериозни прашања: дали биле преземени сите неопходни мерки за заштита на девојката, дали ризикот бил соодветно проценет и зошто системот не успеал да спречи фатален исход?
„Зошто реагираме дури кога ќе биде предоцна?“ – Сандра Кирков со силна порака
Меѓу бројните реакции на социјалните мрежи особено се издвојува објавата на инфлуенсерката Сандра Кирков, која го насочи вниманието кон начинот на кој општеството избира на што ќе му даде јавен и медиумски простор, додека сериозните проблеми често остануваат во сенка.
И навистина, на што посветуваме внимание во оваа држава, а што упорно игнорираме?“, прашува таа, револтирана од фактот дека уште една млада девојка го загубила животот во околности поврзани со партнерско насилство.
Кирков посебно ја нагласува одговорноста на институциите и прашува каде биле надлежните кога девојката, според досега објавените информации, пријавувала закани и страв за сопствениот живот.
Нејзината порака е дека на општеството не му се потребни само краткотрајни реакции, јавни осуди и ветувања по секоја нова трагедија, туку функционален систем кој ќе дејствува навреме и ќе обезбедува вистинска заштита.
Доста е да броиме фемициди. Доста е институциите да се будат кога веќе нема кого да спасат“, порачува инфлуенсерката.
Катерина Котеска: „Уште еден пропуст на институциите да заштитат жртва на насилство“
Особено остра реакција упати и адвокатката Катерина Котеска, која професионално се занимава со семејно право и случаи на семејно насилство.
Таа трагедијата ја оцени како уште еден сериозен аларм за системот и потсети дека жртвата била малолетна, а претходно постоеле пријави за насилство.
Девојче од 17 години го изгуби животот откако претходно го пријавила насилното момче за физички напад“, напиша Котеска, додавајќи дека срцето ѝ е скршено од уште еден ваков случај.
Адвокатката предупредува и на општествените приоритети, посочувајќи дека додека девојчиња и жени се соочуваат со насилство, јавниот простор често се исполнува со теми што го одвлекуваат вниманието од суштинските проблеми.
Според неа, не се доволни симболичните одбележувања на денови посветени на борбата против насилството врз жените. Потребни се конкретни механизми, доследно постапување и одговорност кога институциите нема да ја исполнат својата обврска.
Котеска случајот го нарекува седма жртва на фемицид во тековната година, според нејзината јавна изјава. Овој број треба да се третира како нејзина процена, а не како официјално потврдена статистика.
Што се случувало пред трагедијата? Пријави, полициско постапување и мерки за заштита
Поврзани објави
Особено важни се деталите што ги објави Министерството за внатрешни работи, а кои покажуваат дека насилството било пријавено повеќе од еден месец пред трагичниот исход.
Според полициските информации, на 1 октомври 2026 година, во 01:30 часот, во Гевгелија таткото на девојката пријавил дека претходната вечер, на 30 септември, таа била физички нападната во домот на нејзиниот партнер во Богданци. Во пријавата биле наведени и закани по нејзиниот живот доколку се обиде да си замине, како и оштетување на нејзиниот мобилен телефон за да не може да повика полиција.
Девојката успеала да избега преку прозорец, а помош ѝ пружиле случајни минувачи, кои повикале полиција. Таа била пренесена во Итната медицинска помош при Општата болница во Гевгелија.
Од МВР информираа дека 21-годишникот бил лишен од слобода на 1 октомври, а на 14 октомври против него била поднесена кривична пријава за телесна повреда.
Дополнително, според информациите од Основното јавно обвинителство во Гевгелија, на 16 октомври била примена и пријава за загрозување на сигурноста на девојката, по која веднаш започнало постапување. Во меѓувреме, во граѓанска постапка биле определени и мерки за заштита од семејно насилство.
Токму овие околности ја прават трагедијата уште позагрижувачка и отвораат прашања за тоа како се проценувал ризикот, како се следело спроведувањето на мерките и дали биле преземени сите можни чекори за нејзина безбедност.
Националната мрежа бара итна и независна истрага
По трагедијата реагираше и Националната мрежа против насилство врз жените и семејно насилство, која побара итна, темелна и независна истрага за сите околности на случајот.
Од Мрежата сметаат дека истрагата мора да го опфати и постапувањето на сите надлежни институции по претходните пријави за насилство.
Посебно внимание посветуваат на потребата од подобра процена на ризикот и координација меѓу полицијата, обвинителството, судовите и центрите за социјална работа.
Организацијата повторно го актуализира и прашањето за законските измени во областа на заштитата од насилство врз жените и семејното насилство, предложени во Собранието, за кои бара јавно да се објасни во која фаза се и кога ќе бидат разгледани.
Според Мрежата, не смее да се дозволи политичките и идеолошките несогласувања да ја попречуваат изградбата на поефикасен систем за заштита на жртвите.
Пријавата мора да значи почеток на заштитата, а не само евидентирање на насилството
Случајот во Богданци повторно го наметнува едно од најважните прашања во борбата против семејното и родово базираното насилство: што се случува откако жртвата ќе собере храброст да побара помош?
Пријавувањето е клучен чекор, но само по себе не гарантира безбедност. Потребни се навремена процена на опасноста, координирано постапување, следење на изречените мерки и брза реакција при секој нов сигнал дека животот или безбедноста на жртвата се загрозени.
Ова не е само прашање на институционални процедури. Тоа е прашање на довербата на граѓаните во системот, на одговорноста на општеството и на правото на секоја девојка и жена да живее без страв.
И додека надлежните треба да ги утврдат сите факти и околности на трагедијата, јавноста има право да бара одговори. Не за да се задоволи моменталниот гнев, туку за да се спречи следната пријава за насилство да заврши со уште една неповратна загуба.
Фото: Instagram, Facebook
