Маја Плисецкаја, една од најголемите примабалеринки на 20 век, живееше живот достоен за роман.
Нејзиниот пат беше обележан со исклучителна посветеност на балетот, интригантни љубовни врски и неуморна борба за уметничка слобода во сенката на строгиот советски режим. Судбината на оваа уметница е проткаена во драма, подем и непоколеблива определба што стана нејзин заштитен знак.
Нејзината интерпретација на „Лебедово езеро“, која ја изведе повеќе од 800 пати, остана антологиска.
Нејзините врски беа бурни како и нејзината кариера. Првиот љубовник, танчарот Слава Голубин, трагично го заврши својот живот. Првиот брак со летонскиот балетан Марис Лиеп беше краткотраен и траеше само неколку недели.
Судбоносната средба со композиторот Родион Шчедрин ѝ го смени животот. Се запознале на вечера и по неколку години се венчале. Нивната љубов не беше на прв поглед, барем не од страната на Маја. Таа беше седум години постара од него, а тој се вљуби во неа на прв поглед. Често ја посетуваше за време на паузите во театарот и истакна дека „гори од страст“ секој пат кога ја гледа во тесното црно трико кое ја открива нејзината фигура.
Маја се согласи да се омажи со него по неколкугодишно запознавање. Освен што Родион беше млад и успешен композитор, кој со текот на времето ѝ стана драг, Плисецкаја одлучи да се омажи и за доброто на нејзината кариера.
Имено, тогашните власти немале доволно доверба во неа за да ја испратат на странски турнеи од крајно бизарни причини. Маја имаше репутација на „нестабилна“ бидејќи веќе имала повеќе од 30 години и била сè уште немажена, а кружеле и приказни за нејзините многубројни љубовници. Секако, за сè придонесе и нејзиниот несериозен брак од само неколку недели.
По совет на нејзините колеги и нејзината тетка, Маја верувала дека бракот ќе ѝ ги донесе потребната самодоверба и статус на „сериозна“ жена и ќе ја однесе на меѓународните турнеи на театарот Бољшој. Добронамерен, разумен и заљубен од глава до петици, Родион беше совршен кандидат за тоа. И таа беше во право, за двете работи. Нејзината кариера напредуваше, а на крајот на денот и бракот со Родион ѝ беше успешен.
Шчедрин создаде ремек-дела како што е „Апартманот Кармен“, кој стана еден од симболите на нејзината кариера. Сепак, нивната врска не беше без предизвици. Маја одлучи да не се реализира како мајка, верувајќи дека мајчинството ќе ја загрози нејзината уметност.
Врската на Плисецкаја со американскиот дипломат Роберт Кенеди, како и гласините за афери со други уметници, постојано ја подгреваа љубопитноста на јавноста. Нејзиниот сопруг сето тоа го прифати со насмевка:
Поврзани објави
Кога ќе ја видите, разбирате зошто луѓето лудуваат по неа“. И јас бев еден од нив“.
Самата Маја никогаш не ги коментираше приказните, одржувајќи ја мистеријата околу нејзиниот живот.
Од друга страна, самиот Родион имаше некои свои афери. Една од најзначајните беше со Марија Шел, германска актерка.
Марија беше многу популарна и богата актерка, па на својот сакан му подари музичко студио во Минхен за да може во мир да создава, а потоа и стан. Кога Маја дошла во Минхен да го посети сопругот, сфатила дека тој има љубовница, но тоа не ја возбудувало премногу. Сакала дури и да престојува во станот што љубовницата му го подарила на нејзиниот сопруг, а по некое време Маја и Марија се спријателиле. Така тие некое време живееле во љубовен триаголник.
Сепак, Родион ѝ се колнел на љубов на Марија, па дури и дека ќе се разведе со Маја за да живее со неа. Тој ѝ ветил дека штом ќе ја одведе Маја во Русија и ќе заврши некоја работа таму, ќе се врати како слободен човек.
Марија го чекаше, но Родион никогаш не се врати по неа. Тој остана во Русија со својата Маја.
Актерката уморна од чекање испила 60 апчиња за спиење. Послугата по два дена ја пронашла се’ уште жива, а лекарите успеале да ѝ го спасат животот. Сепак, нејзиното ментално здравје никогаш не било исто.
Маја Плисецкаја почина во 2015 година во Минхен на 89-годишна возраст. Нејзината последна желба беше нејзината пепел да биде расфрлана заедно со пепелта на нејзиниот сопруг Родион Шчедрин во Русија, со што ќе ја крунисаат нивната речиси шеесетгодишна заедничка приказна.
Нејзиното наследство продолжува да живее, и преку нејзините иконски интерпретации и преку музиката на Шчедрин.
