Table of Contents
Дознајте кои секојдневни навики се знак на ниска самодоверба кај жените и како да се ослободите од нив
На прв поглед, можеби ви се чини дека во животот сè ви е на свое место, но вистинската внатрешна сигурност не се мери според впечатокот што го оставате кај другите. Таа се огледува во тоа колку ѝ верувате на сопствената процена, дали ги знаете своите граници и дали можете да преземете нешто без претходна гаранција дека сè ќе помине совршено.
Познатиот психолог Јулија Морозова детално објаснува кои седум секојдневни навики несвесно откриваат несигурна жена и како овие навидум ситни грешки постепено ја поткопуваат самодовербата.
Постојано се извинувате
Првата навика што речиси непогрешливо ја открива несигурноста е постојаното извинување и однапред изразеното сомневање во сопствените зборови. Изразите како „Извинете што ве вознемирувам“, „Можеби грешам“ или „Не сум јас експерт за ова“ често не се само знак на добро воспитување, туку одраз на длабокото чувство дека им одземате време на другите и дека немате право да инсистирате на сопствениот став.
Се срамите од сопствените успеси
Втората голема замка е срамот од сопствените достигнувања и припишувањето на добрите резултати исклучиво на среќните околности или на тимската работа. Уште во 1978 година, психолозите Полин Кленс и Сузан Ајмс го опишале овој феномен кај успешните жени: секоја грешка ја паметат со години, додека сопствениот успех брзо го објаснуваат со тоа дека едноставно им се погодиле околностите. Постојаното минимизирање на личните заслуги и непотребното извинување пред другите се краток пат до губење на внатрешната сигурност.
Постојано се споредувате со другите
Третата навика е непрекинатото споредување на сопствениот живот со туѓите животи. Лесно е да западнете во оваа замка, бидејќи кај другите гледате само внимателно режирана слика за успешна кариера, среќно семејство и совршени патувања. За сопствениот живот, пак, ги знаете сите скриени сомнежи, расправии и неуспешни обиди.
Чекате наместо да дејствувате
Поврзани објави
Четвртата навика е постојаното одложување на конкретните чекори. Некои жени со години учат, запишуваат нови курсеви и собираат сертификати, станувајќи вечни студентки кои никогаш не ја испраќаат својата биографија ниту бараат покачување на платата, бидејќи сметаат дека сè уште не се доволно подготвени.
Ги занемарувате сопствените желби
Петтата навика е занемарувањето на сопствените потреби, додека истовремено сте исклучително посветени на другите. Жената може точно да знае што им треба на нејзиното дете, сопруг или мајка, но кога некој ќе ја праша што сака таа самата, настанува целосен молк. Да им помагате на сите е благородно, но ако сопствените желби ги доживувате како себичност, со текот на времето може да заборавите што навистина ве исполнува.
Ги избегнувате конфликтите
Шестата навика е одржувањето лажна хармонија преку избегнување конфликти. Во психологијата овој феномен се опишува како потиснување на сопствениот глас: ги избегнувате расправиите и се согласувате со сè, само за да не ги нарушите односите. Со текот на времето се натрупуваат незадоволство и гнев, бидејќи сфаќате дека во тие односи има место за сè, освен за вашето мислење.
Кога станува збор за семејството и љубовта, преправањето и криењето на емоциите долгорочно ја уништуваат блискоста. Одржувањето привиден мир по цена на потиснување на сопствените потреби води кон емоционално исцрпување и губење на личниот идентитет.
Постојано размислувате како изгледате во очите на другите
Седмата навика е непрекинатото преиспитување на тоа како ве доживуваат другите. По секој разговор, несигурната жена со часови анализира дали кажала нешто погрешно или се посрамотила, дозволувајќи туѓите реакции целосно да ѝ го диктираат расположението.
Психологот Јулија Морозова објаснува дека мозокот учи од факти, а не од празни зборови. Затоа, важно е да почнеме со мали чекори: да го забележуваме она што сме го направиле добро, да престанеме да се извинуваме кога не сме виновни и да побараме искрена повратна информација од пријателите на кои им веруваме.
На тој начин се грижиме за своето ментално здравје и постепено учиме да се потпираме на себе.
