Кога често се слуша сега веќе познатиот израз, кој јасно вели „Македонија Вечна “, многумина може да се случи да ги намуртат усните, да бидат изненадени или да покажат неверица на оваа фраза, толку значајна во својата прекрасна суштина…
И навистина, особено е ваква.
Затоа што, Македонија е без сомнение, вечна.
Таа е, била и ќе остане вечна, пред сè, во неоспорните анали на историјата.
И ова е потврдено, пред сè, од познатите подвизи, цивилизацијата што се проширила до другата страна на светот, културата што била зачната, победите на бојните полиња, калемењето меѓу културите и цивилизациите и неспоредливата визија на Александар Велики…
Тоа е, примарниот синоним, бесмртниот и вечен симбол на суштинскиот поим Македонија.
… Како и „Македонците“, следствено.
Бидејќи Македонија ќе останеше само географски концепт, речиси аморфен по значење и автентична суштина, ако не беа нејзините жители, луѓето кои во „Македонизмот“ ги пронајдоа корените на својот неоспорен идентитет, јазик, култура и историја.
Затоа, дури и денес, во оваа современа ера во која живееме, во ера каде што силно се чувствуваат бурите на распаѓањето на корените на идентитетот, и каде што технологијата, мултинационалните компании, социјалните мрежи, а честопати и политиката, прават сè што можат за да го стандардизираат човечкото општество, обидувајќи се да ги надминат нациите и нивните единствени одлики и карактеристики, Македонија и Македонците, за среќа, го имаат своето непоколебливо сидро, во средината на ова глобалистичко море, кое ги држи закотвени толку неразделно, во јадрото на нивниот идентитет.
Континуитетот на терминот (не само географски, туку и национален) „Македонија“ е, следствено, додадена вредност и примарна заслуга на современата македонска нација…
Тврдење, кое е уште позајакнато, бидејќи е општо познато дека, и покрај тврдењата на било кој, „Македонија“ и особено Македонците, како држава, народ, луѓе, националност, јазик, култура, автентична традиција и обединет идентитет, може да се наоѓаат само во сегашна Македонија, во нејзините суверени и независни државни рамки, како и меѓу нивните сонародници кои живеат надвор од нејзините денешни граници (на исток, север, запад и југ, се разбира).
Што несомнено, и гордо, ги вклучува и Македонците од Албанија, од Преспа, Голо Брдо, Гора, егејскиот Врник, итн.
Во меѓувреме, на други држави, фундаменталното значење на Македонија е ограничено во нејзината фундаментална концептуална автентична инхерентност, станувајќи ништо повеќе од „географски“, регионален и покраински термин…
Како во случајот со нејзиниот јужен сосед.
Каде што Македонија едноставно претставува сувопарна деноминација, која го дава името на северниот дел од таа земја, и каде што хеленскиот јазик е јазикот што го зборуваат мнозинството жители (со исклучок на локалните малцинства, каде што, меѓу нив, „македонскиот јазик“ сè уште го зборуваат многумина, овозможувајќи на овој начин, преку една многу суптилна иронија на судбината и околностите, фактот дека единствената директна национална и јазична врска со тие региони ја имаат само членовите на македонското малцинство, кои гордо го продолжуваат историскиот континуитет што, низ векови и милениуми, среде безброј трансформации, ја пренесувал Македонија и Македонизмот, до наше време).
Поради оваа причина, Македонците, нивниот јазик, нивниот непоколеблив национален идентитет, нивните традиции, нивната етничка припадност и нивната неразделност со „Македонија“ во секој поглед, се Алфа и Омега на вистинскиот историски континуитет на „Вечна Македонија“./Автор: Елви Сидери, писател и повеќејазичен книжевен преведувач од Тирана
Post Views: 178
Извор : vesnik-ilinden.com
