Table of Contents
Иако изгледа како привилегирана позиција, улогата на омилено дете може да остави длабоки последици врз самодовербата, идентитетот и способноста за самостојно донесување одлуки.
Терминот „златно дете“ се однесува на дете кое во семејство со нарцисоиден родител е поставено на пиедестал и се доживува како продолжение на родителот. Тоа често претставува проекција на родителовата идеализирана слика за себе – дете кое треба да биде успешно, послушно и речиси безгрешно.
На прв поглед, ваквата улога може да изгледа посакувана. Детето добива пофалби, внимание и посебен третман. Но, зад привидната привилегираност често се крие потребата постојано да ги исполнува туѓите очекувања, наместо да биде прифатено како личност со сопствени желби, слабости и несовршености.
Според порталот YourTango, постојат неколку однесувања што може да укажуваат дека некој ја имал токму оваа улога во семејството.
Постојана потреба да се биде најдобар
Златното дете често развива изразен натпреварувачки дух. Во семејствата каде што родителот поттикнува ривалство меѓу децата, успехот станува начин за добивање признание и задржување на посебниот статус.
Таквите деца се подготвени да вложат голем труд, па дури и да жртвуваат дел од личните потреби за да бидат први во она што го прават. Нивната самодоверба често зависи од надворешни потврди – пофалби, награди и постигнати резултати.
Успех на училиште и голема посветеност
Училиштето може да стане место каде што златното дете се чувствува најсигурно. Овие деца често уживаат во учењето, натпреварите и постигнувањето високи резултати.
Може да бидат меѓу најдобрите ученици и да добиваат пофалби од наставниците. Наместо слободното време да го поминуваат во игра, понекогаш повеќе сакаат да им помагаат на другите со училишните задачи. Успехот им носи чувство на вредност и потврда дека ги исполнуваат очекувањата.
Послушност и прифаќање на правилата без прашања
Додека многу деца природно се спротивставуваат на контролата, златното дете често ги прифаќа родителските правила без приговор. Може да ги потиснува сопствените желби за да не ги разочара родителите.
Проблемот е што таквото воспитување остава малку простор за развој на сопствен идентитет. Кога ќе дојде време за осамостојување, детето може да има тешкотии да донесува независни одлуки и емоционално да се одвои од семејството.
Хобија што носат резултати
Поврзани објави
Златните деца често избираат активности во кои можат да напредуваат и да постигнуваат видливи резултати. Наместо да поминуваат многу време гледајќи серии или играјќи видеоигри, може да се посветат на читање, спорт, свирење инструмент, сликање и други креативни активности.
Друштвеност и добри комуникациски вештини
Овие деца често се забележливи во друштво, лесно воспоставуваат комуникација и знаат да го привлечат вниманието. Може да бидат убедливи соговорници, да преземаат иницијатива и да им служат како пример на врсниците.
Претерана чувствителност на критика
Кога детето постојано е претставувано како посебно и подобро од другите, може да развие тешкотии при прифаќањето критика. Забелешките за неговото однесување или постапки може да ги доживува како напад, а не како можност за учење и напредок.
Стремеж кон совршенство
Перфекционизмот може да се појави уште во раното детство. Детето сака облеката да му биде беспрекорна, собата уредна, храната подготвена точно како што сака, а училишните задачи без ниту една грешка.
Зад ваквото однесување понекогаш стои стравот од разочарување на родителите и губење на нивното одобрување.
Последици што се чувствуваат и во зрелоста
Иако улогата на златно дете може да изгледа како предност, нејзините последици често стануваат поочигледни во возрасниот живот. Лицето може да има тешкотии да го изгради сопствениот идентитет, да се грижи за себе и да донесува одлуки без туѓо одобрување. Постои и можност да развие нарцисоидни особини, особено ако ги усвоило родителските модели на однесување и нивниот начин на гледање на светот. Сепак, тоа не значи дека секое дете кое било фаворизирано нужно ќе стане нарцисоидно.
Родителското фаворизирање не влијае само врз детето што добива посебен третман. Последици може да почувствуваат и неговите браќа и сестри, особено ако постојано се споредувани или ставани во втор план.
Здравиот родителски однос се темели на емпатија, искреност и почитување на индивидуалноста на секое дете. Наместо љубовта да ја условуваат со успех и послушност, родителите треба да му овозможат на детето да развие сопствен идентитет, да греши и да учи без страв дека ќе ја изгуби нивната наклонетост.
Фото: pexels
