Блуши: Националните симболи заслужуваат почит, македонската заедница во Албанија и Македонија заслужуваат достоинство

Во долгата реакција, Блуши го обвинува Рама дека се обидува да го одвлече вниманието од ситуацијата со пожарите во земјата и дека го користи инцидентот во Пустец за да ѝ се потсмева на македонската заедница.

Блуши ја доведува во прашање изјавата на градоначалникот на Пустец, Пали Колефски, дека тој побарал на настанот да биде интонирана албанската химна, но дека неговото барање било одбиено.

„Ако градоначалникот на Пустец навистина побарал од здруженијата организатори да биде интонирана албанската химна на настанот, а неговото барање било одбиено, тогаш зошто стоел таму како ништо да не се случило? Требало да го напушти настанот, да се врати во својата канцеларија и таму да го чека премиерот на Македонија“, пишува Блуши.

Тој, исто така, го критикува Рама за начинот на кој се осврнал на Пустец, нагласувајќи дека големината на една заедница не треба да се мери според бројот на нејзините жители.

Блуши ја поврзува ситуацијата и со проблемите со кои, според него, се соочува Пустец, меѓу кои ги наведува депопулацијата, недостатокот од услуги и проблемите со водоснабдувањето.

Пародистот од Сурел, во очаен обид да избега од одговорноста за пожарите што ја горат Албанија, денес потона дури и подлабоко од задникот на неговиот градоначалник во Пустец.

Наместо да се занимава со пожарите, со имотите и со богатството на Албанците што горат, Еди Рама вчера пародираше на пленумот во Куч, собран да ги казни непослушните градоначалници на „Рилиндја“.

Денес, наместо да даде отчет за катастрофата предизвикана од пожарите, најде време да му се потсмева на задникот на својот градоначалник во Пустец.

Но, фактите се тврдоглави.

Ако градоначалникот на Пустец навистина побарал од здружението организатор да се интонира албанската национална химна на настанот, а неговото барање било одбиено, тогаш зошто стоел таму како ништо да не се случило? Требало да го напушти настанот, да се врати во својата канцеларија и таму да го чека премиерот на Македонија.

Понатаму, доколку го сметал тоа за сериозно прекршување од страна на организаторите, имал сите законски можности да го осуди случајот и да ги следи постапките предвидени со Кривичниот законик, кој содржи посебни одредби за прекршување на Републиката и нејзините симболи.

Значи, или не го поднел барањето како што тврди, или немал храброст да заземе став кога било одбиено.

Во двата случаи, се соочуваме со уште еден типичен пример за ренесансно удирање по газот во администрацијата, дури и кога станува збор за најелементарни работи.

Но, Еди Рама оди подалеку од ова ниво на удирање по газот.

Премиерот, кој треба да биде првиот што ќе го гарантира достоинството на секој граѓанин и почитувањето на националните симболи, користи неприфатлив инцидент за да навреди цела заедница, етикетирајќи го Пустец како „мал“.

Пустец можеби е мал на административната карта на Албанија, но е голем по своите вредности, достоинство, историја, култура, традиции и придонесот кон нашата земја.

Чесната македонска заедница во Пустец е прекрасна, вредна, мирољубива и достоинствена заедница, длабоко поврзана со Албанија.

Нејзините права не се личен подарок од Еди Рама. Тие се загарантирани со Уставот на Република Албанија и се дел од европските вредности што Албанија има обврска да ги заштитува.

И ако Еди Рама имаше барем најмала почит кон историјата, ќе знаеше дека оваа прекрасна заедница ѝ дала на Албанија извонредни личности и вредности.

Пустец е родното место на Стерјо Спасе, едно од важните имиња на албанската литература и култура, кој со своето дело ѝ служеше на националната култура и ја воздигна националната ренесанса на пиедестал.

Затоа, Еди Рама мора да научи една елементарна вистина: големината на една заедница не се мери според бројот на жители, туку според вредностите што ги носи.

Ако Пустец е „мал“ денес, како што се потсмева Рама, тоа не е поради неговите жители или нивното потекло. Тоа е и доказ за неговата политика на депопулација, која ги испразни селата, градовите и цели области на Албанија.

И тука иронијата станува уште погорчлива.

„Преродбата“ на Еди Рама, благодарение и на магарињата на нејзиниот градоначалник, постигна извонреден „успех“ во Пустец: денес има повеќе магариња отколку луѓе!

Неговиот градоначалник денес ни даде уште една причина да разбереме зошто.

Магарето, барем, работи. Се користи во Пустец за обработка на земјата, кога горивото за тракторите во Албанија чини повеќе отколку во Македонија. Се користи и за складирање вода, кога водоснабдувањето на „Рилиндја“ во Пустец не може да гарантира ниту вода за перење, а камоли вода за пиење.

Ова е вистинскиот баланс на „Рилиндја“ во Пустец: помалку луѓе, помалку услуги, помалку вода, повеќе ароганција и повеќе клоцање.

А што се однесува до инцидентот, тој треба да се третира со сериозност, одговорност и почит, а не со потсмев, а уште помалку со презир кон цела заедница.

Затоа што одличните и традиционални односи на добрососедство меѓу Албанија и Македонија се драгоцена вредност за двете земји и никогаш не треба да се користат како гориво за меѓуетничка поделба.

Овие односи се градени низ годините врз почит, соживот и силни врски меѓу нашите два народа.

Тие не се сопственост на Еди Рама, ниту на некој некомпетентен градоначалник, а уште помалку на некој шарлатан кој се стреми политички да профитира од инцидентот.

Македонската заедница во Пустец заслужува почит.

Соседна Македонија заслужува почит.

Нашите национални симболи заслужуваат почит.

Само Еди Рама продолжува да верува дека може да им се потсмева на сите, додека Албанија гори, а Албанците бегаат.

Post Views: 5