„Ми остануваат две до три години живот и се плашам дека вака ќе ги поминам последните денови. Го замолив да се отсели“, се пожалила неутешната мајка
„Мојот возрасен син се врати дома пред неколку месеца“, вака започнува исповедта на една жена која се пожалила на веб-сајтот на колумнистката Елеонор Гордон-Смит. Таа открила дека тој наводно се вратил за да ѝ даде поддршка додека таа поминува низ имунотерапија (по хемотерапијата и радиотерапијата за рак).
„Но мојот живот сега е пеколен. Претходно бев прилично задоволна. Се чувствував добро во врска со ракот и добро управував со мојот дом. Сега сум исцрпена“, открила несреќната мајка.
Таа сега завршува дополнителни домашни врски, а син ѝ ретко ѝ помага, бидејќи кога не работи, премногу е изморен и му треба време за релаксација. Освен тоа, се вратил кон своето тинејџерско однесување, па оставал чинии со храна во својата соба, истурено кафе на подот…
„Си доаѓа дома доцна од работа, а потоа ме држи будна до 2 или 3 часот наутро со тропање врати, готвење и играње видеоигри. Разговаравме за тоа колку се борам, колку ми е тешко да се вратам во улогата на активен родител и за тоа дека моето расположение се влошува. Навистина сум несреќна. Покрај разговоров или се расправаме или живееме во тишина. Сакам да си живеам како претходно, уживав во соочувањето со предизвикот“, напишала мајката.
„А сега се плашам секој ден. Ми остануваат две до три години живот и се плашам дека вака ќе биде до крајот. Го замолив да се отсели (татко му живее на 10 минути од мене и тоа ништо не би го чинело син ми). Смирено ми ветува дека ќе се поправи и, секако, ништо не се случува. Навистина сум многу, многу уморна и не знам како да ја решам ситуацијата. Што да правам?“
Поврзани објави
Еве што ја советувала колумнистката Елеонор:
„Многу ми е жал што поминувате низ ова. Ова звучи како големо нарушување на вашиот мир, токму кога мирот ви е најпотребен. Кога се соочуваме со огромна нечувствителност од страна на сакана личност, може да се чувствуваме заглавени помеѓу две еднакво лоши опции. Првата е да молчиме. Втората е да се расправаме. И двете се чинат толку ужасни што се надеваме дека ќе се појави трето решение со текот на времето.“
Колумнистката ја утешила дека понекогаш времето навистина го решава проблемот. Луѓето ги надраснуваат иритантните навики, годините создаваат нови околности и старата динамика останува во минатото. Надежта дека времето ќе го реши проблемот – дури и ако тоа значи да ја платите цената на молчењето – не е секогаш лош избор.
ФОТО: GETTY IMAGES
