– До каде?
– До Сити мол
– Ти не си тој писателот, Драган Таневски?
– Да, јас сум… – пријатно ме изненади таксистот. Немаше повеќе од 30 години. Имаше блага насмевка, од оние шо цело лице им се развлекува од уво до уво.
– Одма те познав „бе брат“ – посебно го нагласи тоа „Бе брат“
– Да не сме пријатели на фејсбук?
– Не, немам фејсбук, ама имам нешто друго… отвори ја таа фиоката напред. – отворив и што да видам – Колекционер 1. Целата беше полна со некои ливчиња во боја. Ја отворив книгата, и гледам – потцртувани пасуси, на маргините напишани забелешки.
– Многу студиозно ја читаш – му реков
– Ми ја поклони еден братучед за роденден. Да ти кажам најискрено, сакав да ја ставам на полица кај другите книги, ама нешто ме натера да ѕирнам, и толку ми требаше… ме остави без спиење таа вечер, и немој да ми се налутиш ама неколку пати и сум те пцуел.
Продолжува на следната страна:
