Белата наслага на површината на расолницата не мора веднаш да значи дека зелката е расипана. Сепак, постојат промени во изгледот и текстурата што се предупредување дека зимницата повеќе не е безбедна за јадење.
повеќе не е безбедна за јадење.
Киселата зелка е неизоставен дел од зимската трпеза во многу домаќинства. Некои ја купуваат од пазар, а други ја подготвуваат сами, следејќи ги рецептите што се пренесуваат од генерација на генерација. Но, за време на ферментацијата и чувањето може да се појави бела наслага на површината на расолницата, што често предизвикува загриженост.
Сепак, не секоја бела промена е знак дека зелката се расипала. Важно е да се направи разлика меѓу површинските квасци и мувлата.
Не секоја бела наслага е опасна
За време на ферментацијата може да се развијат површински квасци, познати како Kahm yeast. Тие најчесто изгледаат како тенок, рамен и бел слој на површината на расолницата. За разлика од мувлата, оваа наслага обично нема меки, влакнести делови, ниту изгледа како одделни, издигнати кругови.
Но, само белата боја не е доволна за да се утврди дали станува збор за безопасни квасци или мувла. Затоа треба да се обрне внимание и на текстурата, изгледот и мирисот.
Кога зелката задолжително треба да се фрли?
Поврзани објави
Ако забележите меки, влакнести наслаги, издигнати дамки или промена на бојата кон зелена, сина, кафеава или црна, можно е да станува збор за мувла.
Во таков случај, препораката е да се фрли целата количина кисела зелка, а не само делот на кој е видлива мувлата. Не е безбедно да се отстрани површинскиот слој и да се претпостави дека остатокот може да се консумира, бидејќи контаминацијата може да се проширила и на делови каде што не е видлива.
Како да спречите појава на несакани наслаги?
Едно од најважните правила при подготовката на киселата зелка е таа постојано да биде целосно потопена во расолницата. Деловите што остануваат над течноста доаѓаат во контакт со воздухот, со што се зголемува ризикот од развој на несакани микроорганизми.
Затоа се користат соодветни тегови што ја држат зелката под површината на течноста. Важни се и чистотата на садот, правилното затворање и овозможувањето безбедно ослободување на гасовите што се создаваат при ферментацијата.
Не треба да се занемари ниту количината на сол. Премалку сол може да го наруши развојот на посакуваните микроорганизми, додека преголемата количина може да ја забави ферментацијата. Најдобро е да се следи проверен рецепт и да не се менуваат произволно односите на состојките.
Клучно е да запомните: ако има сомнеж дека се развила мувла, не ризикувајте со консумирање на зелката.
Фото: pexels