Table of Contents
Пешачењето е една од наједноставните физички активности, но брзината со која се движиме може значително да влијае врз придобивките за здравјето. Не е неопходно секогаш да се оди со максимално темпо – најважно е брзината да биде соодветна на возраста, физичката подготвеност и здравствената состојба.
За повеќето здрави возрасни лица, брзото пешачење се смета за особено корисно. Тоа обично значи темпо при кое дишењето е забрзано, но човекот сè уште може да разговара во кратки реченици без да остане без здив.
Што значи умерено до брзо пешачење?
Како практично правило, умереното пешачење е темпо при кое чувствувате дека срцето работи побрзо и дишете поинтензивно, но сè уште можете да зборувате. Ако можете без проблем да водите долг разговор или да пеете додека пешачите, веројатно темпото е лесно.
Кај побрзото пешачење, разговорот станува потежок, но сепак е возможен. Овој интензитет може да помогне во подобрување на кардиоваскуларната кондиција и во одржување на телесната тежина.
Не мора секој да оди со иста брзина
Идеалното темпо не е исто за сите. Лице кое редовно вежба може удобно да пешачи со многу поголема брзина од почетник. Возраста, телесната тежина, кондицијата, теренот и здравствената состојба исто така влијаат врз тоа колку брзо може да се оди.
За почетници е подобро постепено да го зголемуваат времетраењето и брзината, наместо веднаш да се обидуваат да пешачат многу брзо.
Колку долго треба да се пешачи?
Редовноста е поважна од постигнувањето одредена брзина. Добра навика е пешачењето да биде дел од секојдневието, а подолгите прошетки со умерено темпо може да се комбинираат со пократки периоди на побрзо одење.
Пешачењето може да се подели и во неколку пократки периоди во текот на денот. Така, и луѓето кои немаат време за долга прошетка можат да внесат повеќе движење во секојдневниот живот.
Како да знаете дека темпото е соодветно?
Наместо постојано да гледате на часовникот или на бројот на чекори, обрнете внимание на сопственото тело. Добар знак е кога чувствувате дека дишењето е забрзано, но не претерано, и можете да разговарате.
Ако се појават болка во градите, силна вртоглавица, необично отежнато дишење или други загрижувачки симптоми, треба да се прекине активноста и да се побара медицински совет.
На крајот, најздравото темпо е она што е доволно брзо за да го активира организмот, но доволно удобно за да може редовно да се практикува. Континуираното пешачење, особено со умерен до побрз интензитет, може да биде едноставен начин за подобрување на физичката активност и општото здравје.
