Детето лесно учи да го препознава секој знак на нервоза кај родителот, но ваквите искуства понекогаш оставаат траги и многу години подоцна.
Растењето со родител кој често го губи трпението може да влијае врз начинот на кој детето се однесува и откако ќе порасне. Тоа може да научи да препознава воздишка, тон на гласот или промена во расположението како предупредување дека некој е нервозен. Иако нетрпеливоста не значи дека родителот е лош, доколку стане вообичаен начин на комуникација, детето може да развие обрасци кои подоцна тешко се менуваат.
1. Постојано брзаат – Луѓето кои пораснале во таква средина може да имаат чувство дека мораат што побрзо да завршат сè за да не им пречат на другите. Дури и кога нема причина за брзање, опуштањето може да им создава непријатност. Понекогаш тоа доведува до обид да завршат премногу работи одеднаш, што наместо продуктивност создава дополнителен стрес.
2. Тешко бараат помош – Ако детското барање помош често било проследено со нервоза или иритација, детето може да заклучи дека е подобро сè да прави само. Во зрелоста тоа може да изгледа како голема самостојност, но зад неа понекогаш стои страв дека ќе биде товар за другите. Затоа, ваквите луѓе може да продолжат сами да се справуваат и тогаш кога помошта реално им е потребна.
3. Премногу се извинуваат – За некои луѓе извинувањето станува најбрз начин да ја смират напнатоста околу себе. Со текот на времето може да почнат да се извинуваат и за сосема нормални потреби, прашања или емоции. Извинувањето е здраво кога сме повредиле некого, но постојаното преземање вина само за да се избегне туѓа нервоза може да стане проблематичен образец.
Поврзани објави
4. Премногу ги следат туѓите расположенија – Децата на нетрпеливи родители често стануваат исклучително внимателни кон промените во атмосферата. Научуваат да забележат кога некој е вознемирен уште пред да каже нешто. Во зрелоста ова може да прерасне во постојано „читање“ на другите, при што сопствените чувства и потреби се ставаат во втор план.
5. Долго ги анализираат сопствените грешки – Кога детските грешки често биле дочекувани со критика или нетрпение, грешката може да почне да се доживува како нешто опасно, а не како дел од учењето. Затоа, возрасниот човек може со часови да размислува за ситна грешка на работа или за нешто што го кажал во разговор. Ваквиот начин на размислување лесно може да поттикне перфекционизам и страв од неуспех.
6. Им е непријатно кога некој е навистина трпелив со нив – Ова можеби е една од најнеобичните последици, бидејќи трпението може да им изгледа невообичаено. Ако човекот цел живот очекувал другите да се нервираат, може тешко да поверува дека некој навистина му дозволува да одвои време, да праша или да погреши. Потребно е време за да научи дека туѓата добрина не мора да се заслужи со постојано приспособување и избегнување конфликти.
pexels – nervozni luge
