Сакај ја мајка си. Прочитајте пред да биде предоцна!
Две пријателки си разговараа на кафе. Една од нив многу се жалеше на нејзината мајка:
– Мајка ми постојано ми се јавува и ме моли да дојдам да разговарам со неа. Кога одам кај неа, сфаќам дека нејзиниот разговор многу ме вознемирува. Знаеш како старите луѓе ја раскажуваат истата приказна неколку пати. Освен тоа, постојано сум зафатена: работа, пријатели, лични проблеми…
– Знаеш, многу разговарам со мајка ми и кажа другата пријателка. Секој пат кога сум тажна, одам кај неа. Кога сум сама, кога имам проблеми и ми треба поддршка, се чувствувам многу подобро кога ја имам покрај себе.
– О,! Ти си многу подобра од мене.
Воопшто не, и јас сум иста, одговори другата девојката тажно.
Јас ја посетувам мајка ми на гробиштата. Таа почина. Кога живееше со мене, и јас избегнував да зборувам со неа, и јас размислував како тебе. Не можеш да замислиш колку ми недостига! Колку ми треба таа!
Ако моето искуство ти помага, тогаш остави сè, оди разговарај со мајка ти додека сè уште можеш. Цени ја додека е во твоја близина.
Обидете се да не ги забележувате нејзините грешки, туку да ги забележувате нејзините доблести. Не чекај да оди на гробишта за да сфатиш колку ти била драга. Бидејќи само тогаш сфаќаш дека никогаш нема да можеш да направиш ништо во врска со тоа, да поправиш или промениш нешто. И тоа остава рана што не заздравува со текот на времето. Не дозволувај да ти се случи она низ што јас минувам.
Цело време додека одеше на работа, жената размислуваше за зборовите на нејзината пријателка.
Влегувајќи во канцеларијата, таа ѝ рече на секретарката:
Ве молам одложете ги сите состаноци и закажани термини за утре, поврзете ме со мајка ми, не сум достапна за сите други, бидејќи денес се посветувам само на неа на мојата мајка.
