Според психолозите, постојат 2 особини што покажуваат дали некој имал тешко детство
Иако траумите од детството можат да влијаат врз луѓето на многу начини, терапевтите и психолозите се согласуваат дека постојат одредени знаци кои се заеднички за луѓето со слични борби.
Со оглед на тоа што луѓето со траума во детството се посклони на психички и физички проблеми во зрелата доба, важно е да се соочат со последиците од тешкото детство за да се прекине кругот.
Постојат два знака што откриваат дали некој имал тешко детство…
Претерано се свесни за расположенијата и емоциите на другите луѓе
„Хипервигиленција“ е одбранбен механизам на децата од нестабилни семејни опкружувања, бидејќи тие честопати мораат да ја набљудуваат својата околина за да проценат дали се доволно безбедни меѓу луѓето околу нив.
Без разлика дали тоа подразбира препознавање на расположението на своите родители или анализирање на атмосферата во дневната соба пред да влезат, тие никогаш не се фокусираат на сопствените чувства и потреби.
„Затоа многу од нас се борат со социјална анксиозност. Кога сме во група на луѓе, сета енергија ја трошиме за да се приспособиме на туѓите очекувања или се грижиме за тоа што го мислат другите за нас, наместо да се фокусираме на сопствениот внатрешен свет“, рекол психологот доктор Никол ЛеПера на ТикТок.
Поврзани објави
Исто така, краткорочната општествена толеранција може да биде знак дека траумата од детството сè уште влијае врз способноста на личноста да остане присутна при интеракцијата со другите.
Се мачат со посветеноста во романтичните врски или пребрзо се вљубуваат
Според мислењето на експертите, траумите од детството се манифестираат и во односите на човекот во возрасниот период. Без разлика дали станува збор за брак, долга врска или повремена врска, таквите луѓе се борат со одржувањето баланс.
Тие честопати се одвојуваат од сопствените емоции, чувства и потреби, што им го отежнува пронаоѓањето односи што ќе ги исполнат или одржувањето на здравите односи.
„Дефинитивен симптом на траума од детството е кога се обидуваме да натераме тешка личност да биде добра со нас. Во возрасната доба, овие односи се сведуваат на обиди таа дисфункционална, штетна, тешка и токсична личност да биде добра кон нас“, рекол терапевтот за трауматологија од детството, Патрик Тихан.
Од друга страна, некои одбиваат комплетно да му се посветат на партнерот или врската, повеќе се грижат да си го зачуваат сопствениот мир отколку да експериментираат или да ги искажуваат своите чувства. Тоа не само што предизвикува изолација, туку и ги спречува луѓето да ги залечат раните од детството.
Соочувањето со траумите од детството и препознавањето на нивните суптилни ефекти врз меѓучовечките односи и емоционалното здравје се клучни за да се прекине циклусот на болка и за да се изгради поисполнет живот.
ФОТО: Caleb Woods / Unsplash
