Простувањето е чин кој често се цени и промовира во општеството.
Морално и психолошки гледано, простувањето може да донесе многу придобивки. Го намалува стресот, помага за подобрување на оптимизмот и создава мирна атмосфера во семејниот и индивидуалниот живот. Простувањето е често подобар пат од одмаздата или задржувањето на негативните емоции во себе. Простувањето може да се разбере преку две клучни точки:
1. Ослободете се од гнев, фрустрација и непријателство.
2. Негување позитивни емоции, како што се сочувство и добри намери кон оние кои нè повредиле.
Сепак, важно е да се разбере дека простувањето не значи оправдување на однесувањето на сторителот. Простувањето не треба да значи толерирање на лошо однесување. Треба да поставиме граници и да се заштитиме. Сторителите често го продолжуваат своето лошо однесување доколку постојано им се простува. Оваа ситуација не е пожелна бидејќи ја намалува самодовербата на жртвата, ја поткопува неговата внатрешна вредност и може да доведе до апатија.
Простувањето нема да го промени проблематичното однесување на сторителот доколку не се соочи со последиците од своето однесување. Според теоријата на оперативно учење Б.Ф. Според Скинер, луѓето го менуваат своето однесување кога ќе сфатат дека однесувањето ќе доведе до негативни последици. Ако нема последици за лошото однесување, веројатноста тие да се променат е мала.
Текстот продолжува на следната страна
