Table of Contents
Една жена постави прашање за танга-костимите на плажа, а коментарите се претворија во жестока дебата за женското тело, мајчинството, пристојноста и правото секоја жена сама да одлучува што ќе облече
Танга костим за капење – за едни само уште еден модел на облека за плажа, за други граница што не треба да се преминува, особено во присуство на децата. Но, што се случува кога ова прашање ќе се претвори во јавна расправа за тоа како треба да изгледа една жена кога ќе стане сопруга и мајка?
Токму оваа дилема ја отвори рилот што предизвика лавина реакции на Инстаграм, а коментарите покажаа дека околу женското тело сè уште постојат длабоки поделби.
Едни велат дека секој треба да носи што сака и во што се чувствува убаво. Други сметаат дека постојат места и ситуации во кои сепак треба да има одредена мера на приватност и воздржаност.
А некои ја отворија и можеби најинтересната тема: дали жената, откако ќе стане мајка, навистина треба да почне да се облекува поинаку?
„Различни луѓе имаат различни граници“
Еден од коментарите што привлекоа внимание ја нагласува токму потребата да се разликува личниот став од универзално правило.
Според ова мислење, сосема е можно една жена да го доживува своето тело како нешто природно, а истовремено да смета дека во одредени ситуации – особено пред деца кои растат – треба да постојат граници на приватност и скромност.
Други, пак, не гледаат никаков проблем.
Никој нормален не ги загледува другите жени на плажа и не размислува што носат и колку се покриени или откриени“, гласи еден од ставовите.
И токму тука се судираат две сосема различни перцепции: едната зборува за пристојност и граници, а другата за слобода и право на личен избор.
„Јас не носам танги – но тоа не значи дека другите не треба“
Меѓу коментарите има и жени кои признаваат дека самите никогаш не би облекле танга костим за капење. Причината, велат, не е нужно морална. Едноставно – не им се допаѓа.
Една од коментаторките духовито објаснува дека тангите ѝ се крајно неудобни и дека ги носи само кратко време, а на плажа воопшто не би ги избрала. Но, истовремено додава дека не ја интересира што носат другите.
Други, пак, велат дека би избрале марама или парео преку долниот дел од костимот, не затоа што се срамат од телото, туку затоа што тоа им изгледа поубаво.
И токму тоа можеби е најважната поента: личниот вкус не мора да биде правило за сите останати.
„Ако си мајка, дали мора да престанеш да носиш танги?“
Еден од најинтересните коментари ја свртува целата перспектива. Авторката забележува дека во оригиналната дискусија жените се набљудуваат низ нивните општествени улоги – како мајки, сопруги, куми…
Но, каде е жената како жена?
Дали тоа значи дека ако сте немажени и немате деца, танга-костимот е прифатлив, но штом ќе стапите во брак и ќе родите дете, треба да го соблечете?
„Ако си неудата жена, не е страшно да ги облечеш… но ако си мажена и имаш свое дете – соблекувај танга“, гласи суштината на овој став.
И токму ова прашање ја прави дебатата многу посложена од обичната расправа за костим за капење.
Зашто, ако мајчинството автоматски значи откажување од одреден начин на облекување, каде завршува улогата на мајката, а каде продолжува личноста на жената?
„Мојот глутеус е мој орган“
Еден од коментарите на шега го поставува аргументот дека глутеусот е дел од телото и дека не постои причина да не биде видлив. Но, веднаш следува и спротивен став: фактот дека секој има право да прави што сака не значи дека секој избор автоматски е и соодветен во секоја ситуација.
Тоа што секој има право да прави што сака, не значи дека тоа е исправно и пристојно“, пишува една од учесничките во дебатата.
Други, пак, прашуваат зошто воопшто туѓото тело би било тема за јавна проценка.
А што ако на плажата има деца?
Токму присуството на децата е точката околу која се кршат најмногу копја. Едни сметаат дека децата треба да растат со природен однос кон телото и дека за нив мајката во костим за капење е – едноставно мајка во костим за капење. Други сметаат дека природноста на телото и границите на приватноста можат да постојат истовремено.
Во еден од коментарите се поставува и поинакво прашање:
Замислете син на 15, 16 или 17 години. Вие сте на семеен одмор и сте во танга. Прашајте го синот дали е во ред тоа.“
Тој коментар отвори нова линија на размислување – не само што е прифатливо за родителот, туку и како одредено однесување го доживуваат децата додека растат и ги градат сопствените граници.
„Ако некој гледа сексуална порака, можеби проблемот не е во костимот“
Спротивниот табор, сепак, има сосема поинаков аргумент. Ако возрасен човек во женски костим за капење автоматски гледа сексуална порака, можеби проблемот не е во жената и во нејзиниот избор на облека. Токму затоа дел од коментаторките велат дека женското тело не треба постојано да се набљудува низ сексуална призма. За нив, танга-костимот е само костим.
Има ли навистина „правилен“ одговор?
Веројатно не. Една жена ќе се чувствува најубаво во едноделен костим, друга во класични бикини, трета во танги, а четврта можеби воопшто нема да сака да носи костим за капење. Она што го направи овој рил интересно не се самите танги, туку фактот што една ситница од летната гардероба отвори многу поголемо прашање: колку сме подготвени да им дозволиме на другите жени самите да ги одредуваат границите на сопственото тело?
И можеби токму затоа оваа тема толку лесно ги разгоре коментарите. Зашто, на крајот, не се расправавме само за танги.
Се расправавме за тоа што значи да се биде жена, мајка, сопруга – и дали една од тие улоги некогаш треба да ја избрише другата.
Текст: Бојана Стојменовиќ
Видео: Инстаграм
