Често слушам постари луѓе како зборуваат за семејството, бракот и децата, а нивните приказни понекогаш зрачат со горчина и незадоволство.
Тие зборуваат за тоа како жртвувале многу за своите деца, како ги поддржувале, инвестирале во нивното образование и напредок, а потоа се чувствуваат незадоволни кога децата не се однесуваат како што очекувале. Имам сосетка која постојано се жали на својата постара ќерка. Често ја слушам како зборува за тоа како вложила толку многу труд, време и љубов во неа, како го финансирала своето образование и ја поддржувала во сите нејзини одлуки.
Меѓутоа, ќерката, на жалост на мајка си, по завршувањето на студиите се преселила во Германија и таму нашла работа. Наместо да се гордее со своите достигнувања и независност, мајката е длабоко разочарана и се чувствува изневерена. Таа верува дека нејзината ќерка не цени се што направила за неа и дека изгубила контакт со семејството.
Текстот продолжува на следната страна
