Божикно послание на г.г.Анастас, архиепископ на Тирана, Драч и цела Албанија

† Анастас Јанулатос

Поглавар на Албанската автокефална православна црква г.г.Анастас, архиепископ на Тирана, Драч и цела Албанија

Божик 2023 година

ТРПЕНИЕ ПОЛНО СО НАДЕЖ

“Да продолжиме со трпение напред во битката што не очекува…“  (Евр. 12:1)

Еве, Христос се роди, пофалете го!

Божиќ, кулминирачката христијанска прослава, не е само повод за размена на честитки и подароци, за семејна топлина, за забава и за внесување духовна возбуда во општествениот живот. Тоа е, пред сè, неисцрпен извор на многукратна надеж – за вредноста на секое човечко суштество, за патувањето на човештвото, за смислата на животот. Христовото раѓање свечено објавува дека „Бог толку го возљуби светот, што Го даде Својот Единороден Син, та секој што верува во Него да не загине, туку да има вечен живот“ (Јн. 3,16). Значи, не сме сами во перипетиите на овој живот. Синот и Словото Божјо, преку своето Воплотување, ја зеде целата човечка природа таква каква што е, духовна и материјална, и ѝ даде нов облик. Тоа е настан кој ја сочинува суштината на христијанското откровение: „Бог се јави во тело“ (1. Тим. 3:16). Оваа манифестација на Божјата љубов „во тело“ ја сочинува единствената карактеристика на христијанската вера. Да го нагласиме „повторно и повторно“: Бог, Создателот и Господарот на вселената не е енергија, мудрост или недефинирана безлична моќ. Тој е личен Бог и како Личност му се открива на човекот, додека овој е во постојана врска со него, однос кој станува опиплив за целото човечко суштество: „Бог е љубов. Кој пребива во љубовта, останува во Бога и Бог останува во него“ (1. Јованово 4,16). Овој Бог не го напушти светот кој е убиен од себичност, омраза, неправда, очај. Прославата на Божиќ нè повикува да се потсетиме дека надежта на Неговото присуство во нашите животи е извор на трпеливост.

* *

Безбројните тешкотии и ќорсокак што се појавуваат за време на земното патување на Спасителот секогаш се соочуваат со надежно трпение. Од Неговото раѓање, како што е претставено во православната иконографија, во погледот на Пресвета Богородица, Јосиф, пастирите и мудреците, се забележува мирно и силно просветлено трпение. Всушност, тивко трпение се гледа во погледот на животните кои биле во едноставната пештера и учествувале во авантурата на малиот Исус во туѓа земја. Надежното трпение кое извира од Божиќ не е слабост, напротив, тоа е мистична сила. Тој ги преобразува и најголемите таги и слабости на овој живот, зајакнувајќи го отпорот, борбеноста, квалитативната издржливост, поддршката на вистината и правдата. Апостол Павле, од лично искуство, не уверува: „…знаеме дека страдањето носи трпение, трпението носи искушение и искушението носи надеж. Надежта не нè срами“ (Рим. 5:3-5). Преку трпение, духовниот човек подобро ги користи своите умствени и сетилни сили. Трпението, заедно со тивката истрајност, отвора патишта на премин за различни човечки односи без излез, за ​​здравствени тешкотии, сиромаштија и социјални немири. Тоа го води човечкиот живот до зрелост, дека „треба да издржиш до крај, за да бидеш совршен, целосен и без никаква маана“ (Јаков 1:4). Надежта го одржува трпението, а трпението ја зајакнува надежта, а и двете се зајакнуваат со верата. Спомнувањето на трпението во Светото Писмо е многубројно и просветлувачко. Тоа ни помага да одиме напред „радувајќи се во надежта, истрајувајќи се во страдањата и истрајни во молитвата“ ( Рим. 12:12 ). Додека се сеќаваме на примерот на нашиот Господ и светците кои го следеа, „да продолжиме со трпение во битката што нè очекува, чувајќи ги очите кон Исуса, кој е глава на нашата вера и Оној што нè прави совршени“. (Евр. 12:1-2). Со погледот вперен во него, со јасност и сила се соочуваме со сите искушенија што се појавуваат пред нас.

* *

Секоја ера има свои пресврти, воени конфликти, катастрофи, трагедии, недостиг, духовна повреда, очај. Нашата ера е потресена од долготрајни сурови, незамисливи војни во многу делови на земјата, но и блиску до нас, во Украина и Палестина. Контрадикторностите и поделбите ги мачат и црковните средини. Секој народ има свои различни проблеми. Секоја заедница, секој човек доживува моменти на длабока тага и болка. Во сите случаи, потребниот водич останува надежно трпение. Да ја додадеме нашата молба за прекин на убиствените судири и разни општествени кризи, за да владее мир насекаде на земјата. Да се ​​обидеме, „преку трпението и утехата, кои произлегуваат од Светото писмо“, да го зацврстиме меѓу себе истиот ум и хармонична соработка, имајќи повеќе надеж во нас. „Богот на надежта нека нѐ исполни со радост и мир во [нашата] вера, та со силата на Светиот Дух [ние] да бидеме полни со надеж“ (Рим. 15:13). Еве, Христос се роди, пофалете го! Трпението полно со надеж, преку милоста на Тријадискиот Бог, нека ни ги исполни срцата со радост и просветлен мир, особено за време на овие декемвриски прослави и во текот на новата 2024 година што се приближува.

Среќен Божик! Нека е мирна Новата 2024 година!

Post Views:
19