Постојаното следење, контролирање и мешање во секојдневието на децата може да остави последици што се чувствуваат и во зрелоста. Психолозите предупредуваат на шест карактеристики кои често се поврзуваат со ваквиот начин на воспитување.
Родителите кои постојано испраќаат пораки, проверуваат каде се нивните деца и користат апликации за следење, можеби мислат дека на тој начин ги штитат. Но, претераната контрола, позната како „родителство со хеликоптер“, може да има спротивен ефект – наместо самостојни и сигурни личности, да создаде возрасни луѓе кои се сомневаат во сопствените способности.
Клиничката психолошка Мери Ен Литл предупредува дека постојаното мешање им ја одзема можноста на децата да развијат независност и да научат самостојно да се справуваат со животните предизвици.
Еве шест особини кои можат да бидат последица на ваквото воспитување:
1. Недостаток на блискост со родителите
Постојаната контрола може да создаде дистанца меѓу децата и родителите. Со текот на времето, децата престануваат да ги споделуваат своите проблеми и случувања, бидејќи се плашат од критики, казни или несакани совети. Иако љубовта останува, блискоста и комуникацијата може сериозно да се нарушат.
2. Чувство дека сè им припаѓа
Децата на кои постојано им се исполнувале желбите може да пораснат со очекување дека и другите треба да им посветуваат непрекинато внимание. Некои развиваат чувство дека заслужуваат посебен третман и дека правилата не треба да важат подеднакво за нив.
3. Склоност кон тајни и прикривање
Поврзани објави
Кога родителите сакаат да го знаат секој детаљ од животот на детето, тоа може да научи дека премолчувањето е најлесниот начин да избегне расправии. Со текот на годините, криењето информации станува навика, а довербата во блиските луѓе може да биде отежната.
4. Самостојност без доволно самодоверба
Овие луѓе често силно ја ценат независноста и не сакаат да им се мешаат во животот. Сепак, зад таа самостојност може да се крие несигурност. Бидејќи родителите им ги решавале проблемите, не добиле доволно можности да научат да носат одлуки и да се справуваат со предизвици.
5. Закаснет бунт
По години ограничувања, осамостојувањето може да предизвика силна потреба за слобода. Некои возрасни почнуваат да ги поместуваат границите и да преземаат непромислени ризици, едноставно затоа што конечно можат да одлучуваат без родителска контрола.
6. Занемарување на сопственото здравје
Кога родителите цел живот се грижат за секој детаљ – од исхраната и спиењето до лекарските прегледи – децата може да не научат самостојно да ги препознаваат и исполнуваат сопствените здравствени потреби. Кога ќе исчезнат потсетниците, лесно ги одложуваат прегледите и ги игнорираат симптомите.
Претераната родителска грижа често произлегува од желбата детето да биде безбедно, но вистинската поддршка подразбира и простор за грешки, учење и самостојно донесување одлуки. На крајот, целта на воспитувањето не е детето засекогаш да зависи од родителите, туку да научи да се грижи за себе.
Фото: pexels