Table of Contents
Легендарниот хрватски пејач Мишо Ковач почина вчера, на 31 октомври, на 85-годишна возраст. Веста за неговата смрт ја растажи публиката ширум поранешна Југославија, која со децении ги пееше неговите најголеми хитови.
Мишо Ковач имаше една од најуспешните музички кариери на овие простори. Продаде милиони плочи, настапуваше пред преполни концертни сали и уживаше огромна љубов од публиката. Но, зад славата се криеше болна животна приказна, обележана со семејни трагедии.
Најтешкиот удар го доживеа во 1992 година, кога го загуби својот син Еди, кој имаше само 16 години. Околностите на неговата смрт никогаш не беа целосно разјаснети, а пејачот со години се обидуваше да дознае што навистина се случило.
Загубата на синот засекогаш го промени неговиот живот. Следуваа години исполнети со тага, повлекување од јавноста и борба со депресија, додека музиката остана неговата најсилна врска со публиката.
Ноќта што засекогаш го промени животот на Мишо Ковач
Еди беше син на Мишо Ковач и неговата втора сопруга, поранешната Мис на Југославија, Анита Батурина. Во нивниот брак се роди и ќерката Ивана, која подоцна тргна по музичките стапки на својот татко.
На почетокот на деведесеттите години, Еди како малолетник се пријави за доброволец во војната во Хрватска. Во април 1992 година беше ранет во Загреб, а на 9 април почина во болница.
За последните денови од животот на синот, Мишо зборуваше во емисијата „Латиница“ во 1999 година.
Според неговото сведоштво, среде ноќ добил телефонски повик, по кој веднаш се посомневал дека нешто му се случило на Еди. Кога побарал да разговара со него, не му било дозволено.
Околу 2:40 часот на неговата врата дошле тројца полицајци. Му кажале дека Еди е полесно ранет, но наместо да му објаснат што се случило, почнале да го пребаруваат станот и да се распрашуваат за оружје.
Мишо раскажал дека вистинската тежина на ситуацијата ја сфатил дури кога пристигнал во болницата.
„Го зедов за рака. Го бакнав во челото и во градите и реков: ‘Готово е’. Така и беше“, раскажал пејачот во емисијата, според „Слободна Далмација“.
Еди почина на 9 април 1992 година, а четири дена подоцна беше погребан со воени почести на загрепските гробишта Мирогој.
Во дел од медиумските извештаи се наведува дека полицијата ја третирала неговата смрт како самоубиство. Мишо, пак, верувал дека неговиот син бил убиен. Околностите на трагедијата никогаш не беа целосно разјаснети.
Загубата го погоди и неговиот брак со Анита. Двајцата не успеале да ја надминат семејната трагедија и подоцна се развеле.
По смртта на Еди, Мишо повеќе не беше истиот човек
Пејачот ја преточи тагата во музика и ја сними „Pjesma za Edija“, посветена на својот син.
Во 1993 година застана пред околу 50.000 луѓе на стадионот Пољуд во Сплит. Концертот, познат како „Ноќ на свеќите“, беше еден од најзначајните настапи во неговата кариера, но и еден од најтешките на личен план.
По тој концерт Мишо објави дека повеќе нема да пее. Сепак, подоцна се врати пред публиката.
Во годините што следуваа, неговото семејство се соочи со нови загуби. Починаа неговата мајка и братот Ратко, додека ќерката Ивана се бореше со зависност.
Мишо минуваше низ тежок период на депресија. Во јануари 1999 година се обиде да си го одземе животот, но преживеа по лекарска интервенција.
Подоцна зборуваше за болката што ја чувствувал, но и за луѓето што му помогнале да продолжи понатаму. Меѓу нив беа неговата ќерка Ивана и Лидија Пинтариќ, која стана негова трета сопруга.
И покрај сè, Мишо повторно најде сили да застане на сцената. Продолжи да снима песни, одржуваше концерти и соработуваше со својата ќерка, со која го сними дуетот „Nema mi do tebe nikoga“.
Човекот чии песни ги пееја генерации
Мате Мишо Ковач е роден на 16 јули 1941 година во Шибеник. Уште во младоста знаеше дека сака да се занимава со музика, иако заврши средно индустриско училиште и изучи тапетарски занает.
Неговата кариера започна во шеесеттите години, а вистинската популарност ја стекна со песната „Više se nećeš vratiti“ во 1969 година. Победата на Сплитскиот фестивал со „Proplakat će zora“ во 1971 година го направи едно од најголемите имиња на југословенската музичка сцена.
Следуваа хитови како „Ostala si uvijek ista“, „Ako me ostaviš“, „Ti si pjesma moje duše“, „Jedan dan života“ и „Drugi joj raspliće kosu, a ja je volim“.
Публиката го препознаваше по моќниот глас, карактеристичните мустаќи и начинот на кој ги доживуваше песните. На концертите честопати беше доволно да ги рашири рацете за илјадници луѓе да запеат заедно со него.
Во текот на кариерата петпати беше прогласен за пејач на годината, а во 2012 година ја доби наградата „Порин“ за животно дело.
Но, зад човекот кој со децении ја освојуваше публиката остана приказната за татко кој никогаш не доби одговор на прашањето што точно му се случило на неговото дете.
Според „Слободна Далмација“, Мишо Ковач ќе биде погребан на загрепските гробишта Мирогој, покрај својот син Еди, чиј гроб го посетуваше со години.
