Ново истражување покажува значајни разлики меѓу тренерите на кучиња, особено во однос на наградувањето, казнувањето и значењето на формалната едукација.
Научните истражувања сè повеќе го испитуваат начинот на кој дресурата влијае врз кучињата и нивниот однос со луѓето. Ново истражување објавено во списанието Frontiers in Veterinary Science ги анализира ставовите на американски тренери и покажува јасна поделба меѓу оние кои главно користат награди и оние кои применуваат и аверзивни методи, како давилки и електрични огрлици.
Во истражувањето учествувале 35 тренери од САД, со кои биле спроведени детални интервјуа. Едната група ја сочинувале таканаречени „балансирани“ тренери, кои повремено користат казни, додека другата ја сочинувале професионалци кои порано применувале такви методи, но целосно преминале на техники базирани на наградување.
Поврзани објави
Тренерите кои користат казни повеќе го вреднувале практичното искуство отколку формалната едукација, додека оние кои се откажале од аверзивните методи ја посочиле дополнителната стручна едукација и развивањето поголема емпатија кон кучињата како причини за промената. Двете групи, сепак, изразиле загриженост поради недоволната регулација на професијата.
Главната авторка на студијата, д-р Џејми ДеЛу од организацијата Community Research Plus, нагласува дека дресурата не треба да се сведува само на запирање на одредено однесување. Таа советува сопствениците да изберат тренер кој го зема предвид физичкото и емоционалното здравје на кучето и им помага да ги разберат неговите потреби. Според неа, однесување кое изгледа како „непослушност“ понекогаш може да биде поврзано со страв, фрустрација, анксиозност или несоодветна средина.
pexels
