Table of Contents
Ди со својот пример покажала дека среќата и комфорот не зависат од квадратите, туку од пристапот и ставот кон животот
Ди Вилијамс некогаш живеела во пространа куќа од 185 квадратни метри со три спални соби. Иако нејзиниот дом бил удобен и простран, патувањето во Гватемала ѝ го променило нејзиниот поглед кон животот. За време на нејзиниот престој таму, волонтирала така што помагала да се изгради локално училиште и сфатила дека не ѝ треба голема куќа за среќа. Тоа сознание ја поттикнало на драстична промена на нејзиниот начин на живот.
Инвестиција во нов, минималистички дом
Кога одлучила да го промени својот стил на живот, Ди вложила вкупно 10.000 долари во својата нова куќа. Половина од парите (5.000 долари) потрошила на материјали за изградба, додека другата половина ја потрошила на соларни панели и специјални прозорци со ниска топлотна емисија, со што сакала да го направи својот дом што поефикасен и поодржлив енергетски.
Градење и преселба во мала куќа
Во Портланд, во американската држава Орегон, Ди три месеца го правела својот нов дом – куќичка од само 8 квадратни метри. Откако ја изградила, ја „закачила“ куќата за камион и ја однела до дворот на нејзиниот пријатели во Вашингтон. За време на седумте години патување, често го менувала своето место на живеење, но последните две години одлучила да се смири и да најде стабилност во овој нов, минималистички дом.
Поврзани објави
Нова бизнис-идеја – компанија за мали куќи
Нејзината куќичка не само што станала нејзин нов дом, туку и појдовна точка за започнување сопствен бизнис. Ди ја основала компанијата PAD, која се занимава со изградба на мали куќи и други градби, коишто се дизајнирани така што максимално го користат просторот во согласност со димензиите на човечкото тело. Целта ѝ е да им помогне на луѓето, кои сакаат поедноставен и поодржлив начин на живот, со помали работи и помали трошоци.
Приспособување на новиот начин на живот
Иако на почетокот ѝ претставувало предизвик да ползи и да се привикнува на животот во куќа со големина од осум метри квадратни, со текот на времето Ди комплетно се навикнала на минималистичкиот стил. Почнала фотографиите и другите спомени да ги доживува како обична хартија, а не како нешто за коешто треба да се издвои простор. Скромниот и практичен дом не само што ѝ овозможил финансиска слобода, туку и ја направил среќна – сфатила дека ништо друго не ѝ треба за исполнет живот.
Приказната на Ди Вилијамс инспирирала многумина да ги преиспитаат своите потреби и вредности. Наместо да се врзуваат за големи куќи и материјални предмети, сè повеќе луѓе претпочитаат поедноставен и поодржлив живот. Ди со својот пример покажала дека среќата и комфорот не зависат од квадратите, туку од пристапот и ставовите кон животот.
