Животот не е лесен и често доживуваме некои ситуации кои ни се теш ки, тажни сме поради нив, па дури и депре сивни. Ни станува исто и не сакаме да се караме понатаму.
Колку и да е тешко, не смееме да се откажеме, од нас, од животот. Секој од нас поминува низ нешто тешко и се бо ри со тоа. Тој се бо ри и продолжува низ животот, со кренатa главa.
Колку и да имате проблеми, запомнете дека не сте единствените и дека има луѓе кои се борат со многу поголеми проблеми, но не се откажуваaт.
Еве ви пренесуваме приказна раскажана од Др. Ариф Арсланагиќ за тоа како стравот може скапо да не чини:
„Се сеќавам на еден млад кројач кој дојде на преглед. Беше слаб, блед, брзо се уморуваше и се сомневав на потешка форма на анемиja. Потоа ми кажа дека столицата му е црна како катран. Тоа укажувало на присуство на чир во желудникот или цревата, па дури и негово кинење што значело итна и неопходна опepaциjaa.
Му објаснив дека ако не биде хоспитализиран и опер иран, ќе дојде до kpbарење и см рт. Не сакаше да ме слуша. Иако сите бевме убедени од семејството и пријателите, тој се плашеше од опера ција, иако му беше потребна.
Се плашеше од болница, операциjaa и отиде дома. За жал, тој поч ина неколку дена подоцна“.
Навистина е тажно затоа што треба да се лekybaме самите себе, а не да дозволиме бо леста да нè изеде. Не смееме така лесно да се откажеме од животот.
Не дозволувajте стравот да победи, зошто сите се плашиме од нешто, но треба да има граници. Мислиме за себе, за другите. Се бор име за себе, за другите.
