Хозе „Пепе“ Мухика, герилскиот борец кој стана претседател на Уругвај, почина на 89-годишна возраст. Тој беше познат како „најсиромашниот претседател на светот“ поради неговиот скромен начин на живот. Хозе Мухика, пошироко познат по прекарот „Пепе“, беше сакан поради неговата скромност и прогресивни општествени реформи. На врвот на неговата политичка кариера како претседател на Уругвај , месечната плата на Мухика изнесуваше 12.500 долари (7.200 евра) – но тој добивал само една десетина од неа. Останатото го подарувал.
1.250 долари е „повеќе од доволно“, велеше Мухика, кој вообичаено се возеше наоколу во својата бледо сина „Фолксваген Буба“, која одбил да ја продаде дури и кога му биле понудени 1 милион долари за неа. Овој земјоделец од западниот дел на главниот град, Монтевидео, никогаш не очекувал дека еден ден ќе постигне таква популарност – и веројатно тоа никогаш не му била целта. Тој за ДВ во 2015 година, непосредно пред крајот на неговиот претседателски мандат, изјави дека е политичко животно. „Во политиката сум од мои 14 години“, рече тој. „И ако не попуштам ментално, ќе продолжам во политиката сè додека не ме изнесат со нозете напред.“
Од политичка герила до затворска самица
Хозе Мухика е роден во Монтевидео во 1935 година во земјоделско семејство со баскиско и италијанско потекло. Нивните животни услови биле скромни: Мухика имал пет години кога починал неговиот татко, а тој и неговата сестра работеле на семејната фарма за цвеќе уште од мали нозе. Сепак, тој одел на училиште и продолжил да студира право, но подоцна се откажал бидејќи се повеќе се вклучувал во студентското движење. Набрзо, Мухика и други ја основаа урбаната герилска група позната како Тупамарос. Во тоа време, на почетокот на 1960-тите, во Уругвај имаше масовна невработеност. Мухика сонувал за „општество без општествени класи“. За таа цел, тој и Тупамаросите ограбувале банки, киднапирале политичари и поставувале бомби. Мухика отсекогаш тврдеше дека никогаш не убил никого.
„Бевме наивни, но не треба да се губи од вид својата цел“, рече еднаш Мухика во интервју за ДВ. Неговите цели го однесоа во затвор. Тој беше осуден за убиство на полицаец по престрелка со полицијата во 1971 година и помина 14 години зад решетки, од нив долг период во самица каде бил измачуван. Мухика подоцна ја опиша оваа фаза од животот како „рутина за оние кои одлучуваат да го променат светот“, додавајќи дека имал многу време да се запознае себеси за време на неговиот престој во затвор.
Од самица до шеф на државата
