Почетна Убавина и здравјеКога ја отвориле неговата капсула, се шокирале! – Убавина и здравје

Кога ја отвориле неговата капсула, се шокирале! – Убавина и здравје

од nenad
4 минути читај за

Парчињата мраз сочувани од него биле важен показател за она што се случувало за време на изминатите 24 години

Џејмс Бедфорд починал на 12 јануари 1967 година, но неговото семејство не организирало вообичаен погреб. Телото на американскиот професор по психологија било подложено на постапка на замрзнување, со надеж дека некоја идна генерација лекари ќе успее да ја излекува болеста од која починал и повторно да го врати во живот. Речиси шест децении подоцна, неговото тело сè уште се чува на екстремно ниски температури, додека можноста за вакво оживување останува недокажана.

Еден од најважните документи за состојбата на неговото тело датира од 25 мај 1991 година. При префрлањето во друг резервоар бил извршен надворешен преглед, а во извештајот на Мајк Дарвин биле забележани промени на кожата, траги од замрзнување и присуство на мраз околу телото. Наодите обезбедиле информации за условите во кои се чувал Бедфорд, но не можеле да дадат одговор на најважното прашање: во каква состојба се неговиот мозок и внатрешните органи?

Сакале да му дадат шанса на идното човештво

Бедфорд имал 73 години и боледувал од рак. Кога медицината во тоа време веќе не можела да му помогне, тој се согласил на експериментална постапка позната како крионика.

Идејата на поддржувачите на овој метод е телото, по официјалното прогласување на смртта, да се зачува на екстремно ниска температура, со надеж дека некоја идна технологија ќе може да ги поправи настанатите оштетувања и да овозможи повторно оживување. Во моментот кога Бедфорд починал, таква можност не постоела, а не постои ниту денес.

Неговиот случај се смета за прв обид за замрзнување на човек под контролирани услови со цел можно идно оживување. Сепак, постапката била значително поедноставна од методите што се користат денес. По почетното ладење и примената на хемиски раствори за заштита на ткивата, следувало ладење со сув мраз, а потоа телото било сместено во течен азот, на температура од приближно минус 196 степени Целзиусови.

Што откриле при отворањето на резервоарот?

До прегледот во 1991 година, телото на Бедфорд веќе било префрлано неколкупати. Отворањето на стариот резервоар било дел од преминувањето кон посовремен систем за чување, а прегледот бил извршен додека телото сè уште било потопено во течен азот, за да се спречи неговото загревање.

Дарвин во извештајот забележал дека Бедфорд однадвор изгледал помладо отколку што бил на 73-годишна возраст. Истовремено, опишал промени во бојата на кожата на вратот и горниот дел од градниот кош, рожници побелени од мразот и пукнатини на кожата на градите.

Биле забележани и траги од замрзната крв околу носот и устата. Авторот на извештајот ги поврзал со можните последици од постапките спроведени непосредно по смртта, како и со тешката состојба на белите дробови предизвикана од болеста.

Мразот оставил траги за условите на чување


Поврзани објави

Особено внимание привлекол мразот што се наоѓал меѓу десната рака и стомакот на Бедфорд. Дел од оваа ледена маса ја задржал дури и формата на првобитните мали коцки мраз.

Ваквиот наод ја поддржал претпоставката дека телото не било изложено на температури повисоки од нулата. Другите забележани промени го навеле авторот на извештајот да процени дека надворешната температура на телото најверојатно постојано се одржувала значително под точката на замрзнување.

Сепак, присуството на зачуван мраз не е доказ дека мозочните функции се зачувани или дека е можно повторно оживување. Прегледот бил ограничен на достапните надворешни делови од телото и не претставувал процена на состојбата на сите ткива и органи.

Семејството со години се борело да ја испочитува неговата одлука

Сопругата на Бедфорд и неговиот син Норман со години се обидувале да обезбедат продолжување на чувањето на неговото тело, и покрај правните спорови и сè поголемите трошоци. Според историјатот на организацијата „Алкор“, таа ја презела грижата за него во 1987 година.

Неговото тело денес се чува во рамките на оваа организација, во Скотсдејл, Аризона. Така, одлуката донесена во шеесеттите години на минатиот век станала обврска што се пренесува низ генерации луѓе задолжени за неговото зачувување.

Дали е возможно да се оживее замрзнат човек?

Техниките за зачувување на ткивата во меѓувреме значително напредувале. Во современата крионика се користи и витрификација – постапка со која се настојува да се избегне создавањето ледени кристали и ткивото да се доведе во состојба слична на стакло. Телото на Бедфорд не било зачувано со оваа метода.

Сепак, досега ниту еден човек чие тело по смртта било подложено на ваков вид криогено чување не бил успешно оживеан. Ова го признава и самата организација „Алкор“, која надежта за можно враќање во живот ја темели на очекувањето дека во иднина ќе биде развиена технологија што сè уште не постои.

Телото на Бедфорд, значи, и понатаму се чува во течен азот, но неговата желба сè уште не е исполнета. Прегледот од 1991 година открил одредени траги од долготрајното чување на ниски температури, но не дал одговор на прашањето дали тој некогаш навистина ќе може да биде вратен во живот.

ФОТО: Јутјуб